دانشجویان خواستار لقو احکام هم شاگردی هایشان هستند ؟

به دنبال صدور حکم هفت و نیم سال زندان برای سه دانشجوی پلی تکنیک، ظهر امروز در این دانشگاه تجمعی با حضور صدها نفر از "دانشجویان انجمن اسلامی منتخب دانشگاه پلی تکنیک و دانشجویان سوسیالیست پلی تکنیک و تنی چند از دانشجویان و فعالین چپ دانشگاه های تهران" برگزار شد و تظاهرکنندگان خواستار لغو احکام صادره و آزادی دانشجویان زندانی شدند. گفته می شود دانشجویان قصد دارند در هفته ی آینده اعتراضات وسیع تری را به این مناسبت برگزار کنند آوای دانشگاه: روز گذشته احکام سنگینی برای ۳ دانشجوی زندانی دانشگاه پلی تکنیک صادر شد. احسان منصوری، احمد قصابان و مجید توکلی، از سوی دادگاه انقلاب به ترتیب به تحمل ۲ ،۵/۲ و ٣ سال حبس تعزیری محکوم شدند. حاکمان دیکتاتور منش حاکمیت اسلامی در این خیال بودند که با صدور این احکام سنگین و سرکوب مداوم در درون دانشگاه های مختلف، جنبش دانشجویی را به سکوتی مرگ بار وادار کنند. اما دانشجویان پلی تکنیکی نشان دادند که این ها چیزی جز خیال خامی بیش نیست. امروز چهارشنبه ۲۵ مهر از ساعات ابتدایی صبح زمزمه هایی در دانشگاه پی تکنیک مبنی بر برگزاری تجمع اعترض آمیز برای حمایت از دوستان دانشجوی زندانی شنیده می شد. در نهایت در ساعت ۱۲ ظهر این زمزمه ها تبدیل به فریاد شد. در ساعت ۱۲ ظهر امروز تجمعی با حضور صد ها نفر از "دانشجویان انجمن اسلامی منتخب دانشگاه پلی تکنیک و دانشجویان سوسیالیست پلی تکنیک و تنی چند از دانشجویان و فعالین چپ دانشگاه های تهران" شکل گرفت. این دانشجویان با همراه داشتن عکس های ۳ دانشجوی زندانی و هم چنین پلاکاردهایی که بر روی آن ها شعار هایی از قبیل: "دانشجوی زندانی آزاد باید گردد"، "ما خواستار رفع توقیف از نشریات دانشجویی هستیم"، "ما خواستار لغو احکام تعلیق دانشجویان هستیم"، دیده می شد. این دانشجویان هدف خود را از این تجمع محکوم کردن احکام ناعادلانه ی قضایی علیه سه دانشجوی زندانی این دانشگاه احسان منصوری، احمدقصابان و مجید توکلی اعلام کردند. دانشجویان تجمع کننده که هر لحظه به تعدادشان افزوده می شد، در مقابل سالن غذاخوری دانشگاه به صورت آرام و بدون سر دادن شعار گرد آمده و با در دست داشتن عکس های این سه دانشجو و پلاکاردهایی با مضمون محکومیت احکام زندان برای این دانشجویان اعتراضات خود را بیان نمودند. بر روی این پلاکاردها نوشته شده بود که: "احکام زندان برای دانشجویان اوج مهرورزی است"، "دسیسه دانشگاه و نهادهای امنیتی علیه دانشجویان را محکوم می کنیم"، "اتهامات دروغین و احکام ناعادلانه ی قوه قضائیه را محکوم می کنیم"، "یاران دبستانی ما را آزاد کنید"! در این میان حراست دانشگاه پلی تکنیک سعی می کند که در این تجمع آرام اخلال ایجاد کند. حراست این دانشگاه که گویا از طرف برخی نهاد های امنیتی خاص حمایت و آموزش داده می شود، سعی می کرد با حرکت های ایذایی تجمع آرام و مسالمت آمیز دانشجویان را به خشونت بکشد. حراست دانشگاه با برخی از دانشجویان معترض گفتگو کرده و آنان را تهدید می کرد، اما با هوشیاری دانشجویان و هماهنگی که بین طیف های مختلف برگزارکننده ی این تجمع یعنی: "دانشجویان انجمن اسلامی منتخب دانشگاه پلی تکنیک و دانشجویان سوسیالیست پلی تکنیک و تنی چند از دانشجویان و فعالین چپ دانشگاه های تهران" صورت گرفته بود، این اقدامات حراست ناکام ماند. بعد از گذشت ۳۰ تا ۴۰ دقیقه از تجمع با توجه به افزوده شدن جمعیت تجمع کننده و پیوستن دانشجویان دیگر این دانشگاه به تجمع کنندگان جمعیت به سوی درب حافظ شروع به حرکت کرد. دانشجویان معترض با خواندن سرود "یار دیستانی" به سمت درب خیابان حافظ به حرکت در آمدند. نیروهای حراست و انتظامات دانشگاه در مقابل درب حافظ، حضور انبوهی داشته و ازنزدیک شدن دانشجویان به درب خیابان حافظ جلوگیری کردند که در این میان درگیری های پراکنده ای نیز رخ داد. دانشجویان معترض که خواهان برگزاری آرام و مسالمت آمیز این تظاهرات بودند، در فاصله چند متری صف مأموران توقف کرده و مشغول شعار دادن می شوند. دانشجوی آزاده اتحاد! اتحاد! دانشجویان تظاهرات کننده با توجه به آن که خواهان درگیری نبودند بی توجه به اعمال خشونت امیز حراست دانشگاه اقدام به سردادن شعارهایی با این مضامین کردند: "دانشجوی زندانی آزاد باید گردد"، "دانشجو می میرد، ذلت نمی پذیرد"، "دانشجوی آزاده، حمایت! حمایت!"، "دانشجوی آزاده، اتحاد! اتحاد!". در واقع امروز دانشجویان حاضر در این تجمع اعتراض آمیز مصداق بارز این شعار بودند: "دانشجوی آزاده، اتحاد! اتحاد!". این دانشجویان با سازماندهی و اتحاد عمل درست خود، نشان دادند که در مقابل دیکتاتوری می توان طیف های مختلف دانشجویی را با هم متحد کرد. هر چند عده ای که در تجمع هفته ی گذشته دانشگاه تهران خواهان ایجاد اختلاف بین دانشجویان بودند. عده ای که از هم اکنون می خواهند دانشگاه و دانشجو را پله های صعود به صندلی های سبز مجلس برای اصلاح طلبان بکنند. اما " دانشجویان انجمن اسلامی منتخب دانشگاه پلی تکنیک و دانشجویان سوسیالیست پلی تکنیک و تنی چند از دانشجویان و فعالین چپ دانشگاه های تهران" نشان دادند که می توان با قدرت متحد خود عمل کرد. پس از سر دادن این شعارها، دانشجویان به سمت سالن اجتماعات حرکت کرده و در آن محل، برگزارکنندگان این تجمع از دانشجویان خواستند که با خواندن سرود "یار دبستانی" به این تجمع پایان دهند. بعداز پایان تجمع، دانشجویان پراکنده نشدند و در مقابل سالن اجتماعات به صورت گروه های چند نفره به گفتگو در مورد چگونگی ادامه اعتراضات خود پرداختند. بنا به اخبار رسیده به "آوای دانشگاه" گویا دانشجویان معترض قصد دارند در هفته ی اینده با توجه به حضور بیشتر دانشجویان در دانشگاه پلی تکنیک اعتراضات گسترده تری را سازمان دهند. این تازه آغاز راه است. تجمعات و اعتراضات این چند هفته در دانشگاه های تهران، علامه و پلی تکنیک نوید دهنده ی فصل تازه ای در جنبش دانشچویی است. فصلی که سر آغاز شکفتن غنچه های آزادی و رهایی است.

چرا ما ملت اینطور شده ایم ؟؟ اتحاد اتحاد

چرا ماملت اینطور شده ایم ؟ دوست عزیز به تو گفته اند که متجاوز از سه هزار سال تاریخ داریم اری درست است توازملت های کهنسال روزگاری به تو گفته اند که کشورت سالها بر قسمت عظیمی از جهان حکومت داشته است درست است پدران تو تا قلب اسیا و تا درون قاره های اروپا وافریقا رفته اند به تو گفته اند که از میان ملت تو مردان بزرگ و زنان برجسته ای بر خواستند راست است که مشعل سیاست و علم ادب سالهای دراز در کف فرزندان این اب وخاک بوده است به تو گفته اند که هم اکنون سرزمین تو از نواحی وسیع و پربرکت و ثروتمند جهان است این را هم به تو راست گفته اند و در قلمرو تو ثروت سرشاری انباشته است ولی با این همه دوست من ما در میان مردابی از فقر و تنگدستی اقتصادی و فرهنگی دست و پا می زنیم زیرا یک چیز را به تو نگفته اند و بگذار با هم این را اعتراف کنیم این قدمت و سوابق و این خاطرات مارا ملت پرگوئی از اب در اورده است و مااکنون بیشترازانکه اهل عمل باشیم عادت کرده ایم که حرف بزنیم کلاف سردرگرم این همه پر حرفی چنان به دست و پای ما پیچیده است که نه دستمان به کاری می رود و نه پایمان به راهی و این کردار را می توان در هر جا مشاهده کرد در داخل خانواده ها و محیط های دیگر و در اقشار مختلف چه رئیس و چه مرئوس از سوی دیگر در توصیف روحیه ما مطلب گویان زمانه این لطیفه را پرداخته اند که ایرانی وقتی تک است (نعوذ با...)خدا را هم بنده نیست وقتی رفیقی پیدا کردبه پرچانگی می افتد و حرف می زند و هنگامی که سه نفر شده اند با هم دعوا میکنند این لطیفه هر قدر هم اغراق امیز باشد این کار نمی توان کرد که کم و بیش معرف طرز تفکر ماست ما اینطور بار امده ایم که به همه چیز از نظرمنافع فردی و خصوصی نگاه کنیم وقتی شکم خودمان سیر شد رفیق گرسنه مان را فراموش می کنیم وقتی خودمان به انچه خواستیم رسیدیم و به قول معروف خر خودمان از پل گذشت به فکر خواسته های دیگران و مرکب مراد انها نیستیم انقدر خود بینی نشان داده ایم که عقیده کلی ما درباره شریک را و رفیق هم گام این است که اگر شریک خوب بود خدا هم داشت ! با این رویه طبیعی است که ما نمی توانیم اجتماع خوشبختی داشته باشیم این طرز تفکر به درد دوران غار نشینی می خورد مال روز گاری است که ادمیزاد تک و تنها در دل کو هستانها و اعماق جنگل ها با وحوش زندگی می کرد تمدن امروزی روحیه اجتماعی می خواهد همه باید دست در دست هم بدهند تا گره از کارهای فرو بسته خود و دیگران بگشایند وبه این باور برسیم که کسی برای ساختن فردا و فرداها از اسمان و یا دیار های دیگر به یاریمان نخواهد امد و تنها خودمان هستیم که می توانیم به درد خودمان بخوریم و نباید انجام این وظیفه را به دوش دیگران بگذاریم و شرط عمل به ان را عملکرد دیگری قرار دهیم هر فرد ایرانی با ید این مهم را از خودش اغاز نماید و اگر جز این باشد روزگار فردای ما نیز بهتر از امروز ما نخواهد بود از شما دوست عزیز می پرسم ایا برای درد های مشترکمان نباید راه علاجی پیدا کرد ایا همیشه باید همانند فردی که عینکش را در چشم دارد ولی سرگردان به دنبال ان می گردد رفتار کنیم و از خود و توانایی خود غافل شویم

سیاسیات

سیاسیات چهار رساله در باب مشروطه رساله یک اصلا مهم نیست که در این مملکت چه می گذرد بلکه اصل مهم قضیه این است که مشروطه تکرار نشود .اینکه طی چند سال اخیر بین خیلی کمی از مردم مد شده است که به هر کس دلشان می خواهد رأی می دهند ولی به ما رأی نمی دهند اصلا مهم نیست مهم این است که نگذاریم بعضی چیزها در تاریخ مثلا چیزی مثل مشروطه تکرار شود –به قول هگل تاریخ بالاخره یک جایی تکرار میشود.به هر حال از ما که گذشت گذشته ها هم گذشته اما این را بدانید که از شما نخواهیم گذشت شاید هم چند تا چند تا با شما طرف بشیم . رساله دو اوایل مشروطه خیلی خوب و مهم بود خیلی هم ناز بود اصلا تا اطلاع ثانوی یک وقتی مشروطه زیر بنا بود ولی چند وقت پیش اسنادی افشا شد که ما فهمیدیم نه بابا مشروطه چیز خوبی که نیست هیچ خیلی هم بد بوده و هست و خواهد بود طبق اسناد افشا شده طی همین امریکایی های نامرد که ان وقت ها خودشان را انگلیسی جا می زدند از طریق فکس که اخیرا خودمان چند بار کم و زیادش کردیم تا بالاخره شد دور نویس. با میرزا ملکم خان و تقی زاده مکاتبه و مراوده ....داشته اند ضمن اینکه طبق اظهارات اخیر عباس اقای خودمان یعنی عبدی جانمان در بازرسی بدنی از یکی از جاسوسان لانه جاسوسان نشانی پست الکترونیکی باقر خان نیز یافت شده است مشروطه را باید کشت چه با افشا کاری چه با پتک و یا بوکس رساله سوم بله جانم برایتان بگوید از ما که گذشت ما حتی پوتین هایمان را هم به میخ دیوار اویزان کردیم و اگر لازم باشد دستکش های بوکس خوشکلمان را هم بر می داریم ولی شماها سعی کنید اشتباهای ما و مشروطه را تکرار نکنید لااقل شماها بروید تاریخ مشروطه را بخوانید ما خودمان قضایای مشروطه را در کتاب های تاریخ چهارم و پنجم دبستان شرح داده ایم البته خیلی های دیگر هم کتاب تاریخ نوشته اند ولی هیچ کدام نتوانسته اند ان را مثل ما به خوبی و خوشی تغییر دهند .ما با یک تصمیم استراتژیک و عاقلانه وقتی فهمیدیم نمی توانیم تاریخ حال و اینده را عوض کنیم دیدیم که بهتر است فعلا در تاریخ گذشته برای خوشگلی هم که شده مقداری اصطلاحات به عمل در بیاوریم این استکبار جهانی که در صدر ان امریکا و در ذیل ان تمدن اینکاها قرار دارد هم علت اصلی دشمنی اش با ما در همین است رساله چهارم گول این دکتر مهندسی هایی را که می بینید نخورید اینا قبل از تولد یعنی همان صدر مشروطه به دنبال بورس بودند البته دنبال بورس بودن عمل شنیعی نیست ما خودمان هم در زندگی خصوصیمان علاقه شدیدی به قضیه بورس وبورس بازی داشته و داریم برای همین هم بورس تهران را هم راه انداختیم ولی ایا این درست است که ما فقط بورس داشته باشیم ولی انها هم بورس داشته باشند و هم دکتر مهندس باشند ؟ایا این عدالت است ؟ایا این جامعه زدنی ببخشید مدنی است ؟از ما که گذشت همان طور که بر شیخ فضل الله نوری گذشت ولی بدانید که ما از شما نخواهیم گذشت حتی اگر چهل تا چهل تا گیرتان بیاوریم .